DE AANPAK VAN SUA VI
Geen standaardantwoord.
Wel een samenhangende blik.
Of het nu gaat om een individu, gezin, team of onderneming: wat zichtbaar wordt, vertelt zelden het volledige verhaal.
Bij Sua Vi verbind ik kennis, ervaring en verschillende perspectieven om te onderzoeken wat er speelt.
We kijken naar de wisselwerking tussen mensen, gedrag, relaties, omgeving en systemen. Zo ontstaat geen vast stappenplan, maar een aanpak die meebeweegt met de situatie en de mensen die erbij betrokken zijn.
Integratief · Systemisch · Participatief · Iteratief
01 · DE SAMENHANG ZIEN
Wat je ziet, is niet altijd het hele verhaal.
Gedrag, emoties, samenwerking of terugkerende moeilijkheden ontstaan niet los van hun omgeving.
Wat iemand ervaart of doet, kan beïnvloed worden door persoonlijke ervaringen, verwachtingen, relaties, omstandigheden en de systemen waarin die persoon functioneert.
Daarom kijk ik bij Sua Vi verder dan de eerste hulpvraag.
We onderzoeken welke factoren een rol kunnen spelen, hoe ze elkaar beïnvloeden en waar ruimte voor verandering ontstaat.
Dat kan gaan over een kind dat vastloopt bij onverwachte veranderingen, een professional die voortdurend over zijn grenzen gaat of een onderneming waar dezelfde problemen blijven terugkeren.
De situaties verschillen. De manier van kijken verbindt ze.
02 · ONDERZOEKEN & BEGRIJPEN
Niet te snel verklaren. Eerst beter begrijpen.
Wanneer iets niet loopt zoals verwacht, zoeken we vaak snel naar een verklaring.
Maar een eerste indruk vertelt niet noodzakelijk het volledige verhaal.
Bij Sua Vi combineer ik observaties, bestaande kennis en mogelijke verklaringen.
Ik onderzoek wat we al weten, wat we denken te begrijpen en welke vragen nog openstaan.
Daarbij gebruik ik drie denkbewegingen die elkaar voortdurend aanvullen: inductief, abductief en deductief redeneren.
Zo worden aannames geen automatische conclusies, maar vertrekpunten om verder te onderzoeken.
Inductief — van waarnemingen naar patronen
We verzamelen observaties en ervaringen.
Welke situaties keren terug? Wat valt op?
Welke patronen lijken zichtbaar te worden?
Abductief — mogelijke verklaringen verkennen
Deductief — verwachtingen afleiden en toetsen
We zoeken naar verklaringen die kunnen helpen begrijpen wat er gebeurt. Daarbij houden we ruimte voor meerdere hypotheses, zonder ze meteen als waarheid te beschouwen.
Vanuit bestaande kennis of een hypothese leiden we af wat we zouden verwachten. Vervolgens kijken we of de waarnemingen daarmee overeenkomen of juist aanleiding geven om onze verklaring bij te stellen.
DEZELFDE DENKWIJZE, VERSCHILLENDE CONTEXTEN - PRAKTIJKVOORBEELD
“Waarom loopt dit telkens vast?”
Stel dat een team regelmatig deadlines mist.
-
Inductief: we merken dat vertraging vooral ontstaat wanneer verschillende collega's op elkaars informatie wachten.
-
Abductief: misschien zijn verantwoordelijkheden onduidelijk, is informatie moeilijk toegankelijk of veranderen prioriteiten te vaak.
-
Deductief: als onduidelijke verantwoordelijkheden een belangrijke oorzaak zijn, verwachten we dat duidelijkere afspraken over eigenaarschap een verschil maken. We proberen dit gericht uit en bekijken het effect.
Dezelfde denkbewegingen kunnen helpen bij een persoonlijke hulpvraag of een gezinsdynamiek.
De vragen, kennisbronnen en mogelijke acties worden telkens afgestemd op de context.
03 · PROBEREN & BIJSTUREN
Niet alles vooraf weten. Wel bewust vooruitgaan.
Inzicht is waardevol, maar verandering ontstaat niet alleen door iets te begrijpen. Wat we ontdekken, moet ook een plaats krijgen in het dagelijks leven, binnen een gezin, een team of een organisatie.
Daarom werken we bij Sua Vi cyclisch. We verkennen de situatie, proberen te begrijpen wat er speelt, kiezen samen een haalbare volgende stap en onderzoeken wat die teweegbrengt.
Wat werkt, kunnen we versterken. Wat niet werkt, geeft ons nieuwe informatie.
Zo blijven we leren en bijsturen, zonder vast te houden aan een plan dat niet langer aansluit bij de werkelijkheid.
01 · Verkennen
Wat is de vraag? Wat gebeurt er vandaag?
Wat is al geprobeerd en welke kennis, ervaringen of ondersteuning zijn er al aanwezig?
02 · Begrijpen
Welke factoren spelen mee? Welke verbanden zien we? Wat weten we al en welke mogelijke verklaringen verdienen verder onderzoek?
03 · Proberen
We kiezen samen een haalbare stap. Geen verandering om de verandering, maar iets dat past bij de situatie, de mogelijkheden en het gewenste doel.
04 · Bijsturen
Wat merken we? Wat verandert er? Wat werkt, wat schuurt en wat vraagt een andere aanpak? Die informatie nemen we mee in een volgende beweging.
Goed genoeg voor nu.
Veilig genoeg om te proberen.
Niet iedere verandering vraagt meteen om een volledig uitgewerkt plan. Soms ontstaat vooruitgang door samen een kleine, doordachte stap te zetten, te observeren wat die oplevert en van daaruit verder te bouwen.
04 · AANSLUITEN BIJ WAT ER AL IS
Niet jij past in de methode.
De methode sluit aan bij jou.
Wat je interesseert, waar je goed in bent en hoe je de wereld beleeft, kan een waardevolle ingang zijn om nieuwe inzichten te ontwikkelen. Daarom zoeken we samen naar een vorm die bij jou past. Soms via woorden, soms via beelden, spel, metaforen of ervaringen uit je eigen leefwereld. Niet om je in een methode te laten passen, maar om inzichten begrijpelijk, herkenbaar en bruikbaar te maken.
Hoe ziet dat eruit in de praktijk?
Het universum als taal voor inzicht
Met Lego emoties begrijpelijk maken
Iemand is gefascineerd door de ruimte.
Dan kunnen we bijvoorbeeld planeten, zwaartekracht of banen als metafoor gebruiken om persoonlijke grenzen, invloeden of mogelijke keuzes te verkennen.
Een abstract gesprek wordt toegankelijker doordat we vertrekken vanuit iets wat die persoon al boeit.
Een kind bouwt graag met Lego. We kunnen kleuren, bouwwerken en speelsituaties gebruiken om emoties zichtbaar te maken. Bijvoorbeeld: wat gebeurt er wanneer een bouwwerk instort? Wat merk je bij jezelf? En wat helpt om opnieuw te beginnen?
Zo kunnen we emotieregulatie verkennen via spel en herkenbare ervaringen, in plaats van uitsluitend via woorden.
De dagelijkse werking als oefenruimte
Een ondernemer denkt graag in processen en structuren. Dan kunnen we een terugkerende werksituatie visueel uittekenen om verwachtingen, rollen of knelpunten zichtbaar te maken.
We werken niet met een losstaande oefening, maar met materiaal uit de eigen praktijk.
